Kieskeurig is hij niet!

Hij beheerst een klein beetje ons -eerst zo rustige- leventje.
Als meneer maar 1 oogje opent, wordt hij al op het gras gedropt (lees om de 2 uur).
Hij lijkt te snappen dat alles draait om plasjes en poepjes en dat je nog een snoepje toe krijgt ook.
Maar de dagen dat ik werken moet en meneertje een langere tijd moet wachten op 't vrouwtje, dan laat hij alles lopen.
De dweil heeft nog nooit zo vaak de vloer gelikt!
Zijn favoriete knaagobject binnenshuis is meestal de rieten lectuurmand.
De kwast van het gordijn vindt hij ook prachtig.
Op mijn 'NEE' reageert hij soms, maar soms ook niet.
Alle begin is moeilijk.
We zijn nu hard aan het oefenen met 'hier' en 'zit' en dat gaat al heel aardig.
Zijn nogal saaie menu breidt hij zelf uit met gras, wormen, slakken en wat zijn pad maar kruist.
Nee, kieskeurig kan ik hem niet noemen, de eerste hier in huis ;-)
Op dit moment slaapt bolletje wol, af en toe behoorlijk dromend.
't Is intensief, maar erg leuk!

Enne...je begrijpt...aan reageren op blogs kom ik even niet toe ;-)

Verliefd

Zaterdag reden we weer richting Wassenaar.

En dat is geen straf, want vooral het laatste stuk keken we onze ogen uit.

Wat een villa's, wat een tuinen en oprijlanen.

Om van te zwijmelen!

Doel van onze tocht was natuurlijk onze Boris.

Hoe groot zou hij nu al zijn?

Zou hij al wat ondernemen?

Nou, kijk zelf maar, hij was zeker gegroeid!

Hij weegt nu ongeveer 1800 gram.

En ondeugend dat hij is!

Happen in onze handen en kleding.

Het was best even wennen voor de meiden.

Oudste hield 'm wat op afstand, die vindt de tandjes een beetje eng.

Jongste, onze kroeldoos, had Boris gelijk op schoot.

En dan kun je gelijk zien dat hij al aardig groot is geworden.

Dat 'bijten' (hij bijt natuurlijk niet echt) moeten we hem snel afleren.

Maar dat komt vanzelf wel als hij bij ons komt...nog 3 weekjes....(23 september).

Ciao! Wil

Moeders hebben ook vakantie

Gisteren kwam ze met glimmende ogen naar me toegesneld.
"Mam, hij is zo schoon, ik kan mezelf erin zien!"
En de fles met Glassex werd me in mijn handen geduwd.
De vuile vaatdoek werd netjes, op mijn aanwijzing, over de kachel gedrapeerd.
Jongste had haar taak voor die dag keurig gedaan.
En, dat is het grappige, ze geniet er nog van ook.
Oudste moet ik echt over de beginstreep heensleuren.
Is ze eenmaal op gang, begint ze er ook wel lol in te krijgen, tot grote verbazing van haarzelf.
Hoe herkenbaar ;-)
Vandaag heb ik echt genoten van Sterretje.
Eindelijk stond ze in de 'relaxestand' en was er van een vat vol explosies weinig te merken.
De ene na de andere klus wilde ze voor me doen en er werd heel wat afgezoend.
Zo heeft ze de badkamer gedaan ('verplichte kost') en vervolgens de tafel leeggeruimd en de afwas gedaan.
Ze vroeg na het eten:
"Mam, wat was ik ook alweer?"
"Huh, wat bedoel je?"
"Nou, wat u tegen papa zei."
"O, ha, ha, je staat in de relaxestand!"
"O, dat ga ik aan tante I.ngrid vertellen en dan zeg ik ook dat ik heel lief ben geweest."
Hoe schattig wil je het hebben?
En eh.., voordat jullie denken dat ik een vreselijk ontaarde moeder ben:
ze hebben zelf 9 klussen bedacht en op de kalender elke (vakantie)dag 1 klus voor zichzelf ingevuld.
Moeders mogen toch ook wel een beetje vakantie?
Wees gerust, tussendoor heeft Sterretje nog wel 1000 keer de 'standenradslag' gedaan hoor, als een aapje aan de rekstok!

Ciao! Wil

Blij gezicht

"Mam, ik heb zo'n blij gezicht, ik kan er gewoon niet mee ophouden!"
(uitspraak jongste voordat ze op schoolreis ging).

Ze vint juf ok lief

Ze schrijft graag een briefje of kaartje aan de juf.

En nu ze ook een stagejuf heeft, mogen ze beiden delen in haar liefde: