Alleraardigste ontboezeming

Terwijl ik denk: mwah...da's minder..., denkt mannetje: gaaf, gezellig.
Terwijl ik denk: weg privacy, weg onder ons zijn, denkt mannetje: hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
Maar dat wil niet zeggen dat ik niet van gedachten verander, want hoe langer ik erover nadenk, des te positiever probeer ik het in te zien.
En ach, waar praat ik over.
'k Kwam vanmiddag een alleraardigst kennisje tegen op de alleraardigste markt in 't durrep.
En die vertelde alleraardigst dat ze naar hetzelfde vakantiepark gaat als wij, sàmen met kennisje die en die, ook allerààrdigst.
Na, ja, joh, dan gaan we gewoon alleraardigst en gezellig wezen met z'n a-ha-len!
In elk geval mannetje, want die heeft altijd praatjes voor tien tegen Jan en alleman.
Ik dan weer wat minder.
Noem het ingetogen.
Noem het stil.
Noem het meer om woorden verlegen.
Maar, en ik zeg het hèul zachies, ik ben ook àllerààrdigst hoor.
Stil wil niet zeggen dat ik stugge stille Willie ben hoor.
Maar ik heb gewoon een babbelaar tegenover me nodig en dan babbelaar ik allerààrdigst terug. Ha, ha!!
En dan val ik best wel mee zeg maar.
Lekker beeld krijgen jullie nu van me, ha, ha.
Nou, ja, boeiend.
'k Heb er soms een beetje moeite mee, met mezelf dan, met mijn stille zelf.
Maar dan meer in de zin van: wat zouden anderen vinden.
En in de loop der jaren heb ik wel geleerd om praatjes te maken.
Maar, o, wat wens ik soms, dat ik meer praatstof had, dat het me ietsiepietsie makkelijker afging.
En wat mooi dat mijn mannetje me lekker aan kan vullen..
..het beroemde dekseltje.

Ciao!