Fotoshoot op feestje

Zo kwam terug van een feestje.

Haren in de krul en een big smile van oor tot oor.

Dat was origineel, mam!

Dat was het zeker!

Hieronder een paar prachtige foto's:

J&J, bedankt!!!

PRE puber en borstvinnen

Volgens mij zijn we in huize Goed♥ in een nieuw tijdperk beland.
Het tijdperk, wat ingeluid wordt met vuurwerk (lees 'als een olifant de trap op stampen'),
met bommen (lees 'zo hard mogelijk de deur uit zijn voegen proberen te gooien') en
granaten (lees 'je moeder liefdevol afsnauwen').
Zou dàt nu Het Puberale Tijdperk betekenen of zit ik in Het PRE-Puberale Tijdperk.
Kenners onder mijn lezers mogen reageren en het liefst met goede adviezen komen.
Als PRE begonnen is, mag ik mijn borst wel nat maken.
Over 'borst' gesproken, even een kort uitstapje, mag wel hè.
Zegt (in het geheel nog niet puberende) jongste: "Hé, mam, heeft u òòk borstvinnen?"
En met één beweging spiekt ze even bij mij naar binnen. Ik schòòt me daar toch in de lach!
Je snapt dat ze op school het thema 'vissen' behandelen en dat ik slachtoffer ben van groep-3-achtige-grapjes.
En ja: ze lag zelf het meest in een deuk.
Maar, we hadden het over 'den borst nat makende.'
Want ze (mijn 10-er) is dus aardig bezig.
Het is 'nee' wat de klok slaat.
Vanavond aten we -omdat manlief niet thuis at- voor 't gemak een keertje brood.
Nou-ou....dàt heb ik geweten.
Mevrouw wènste geen brood en al helemààl geen pìndakaas erop, hoe kòn ik bedènken om twee keer bròòd te eten!
En -'doorzetter' als ze is (ahum)- nam ze geen hàp.
Jammer.
Dan ook niet computeren.
Bòòs dat ze was.
Maar -natuurlijk- zwichtte ze exact 5 minuten voor computerhalfuurtje en at netjes haar bewaarde boterham.
Troela.
En toch vind ik het leuk.
Dit nieuwe tijdperk.
Kom maar op.
Ik maak mijn borst wel nat hoor!

Ciao! Wil

Foto's van Boris

Kieskeurig is hij niet!

Hij beheerst een klein beetje ons -eerst zo rustige- leventje.
Als meneer maar 1 oogje opent, wordt hij al op het gras gedropt (lees om de 2 uur).
Hij lijkt te snappen dat alles draait om plasjes en poepjes en dat je nog een snoepje toe krijgt ook.
Maar de dagen dat ik werken moet en meneertje een langere tijd moet wachten op 't vrouwtje, dan laat hij alles lopen.
De dweil heeft nog nooit zo vaak de vloer gelikt!
Zijn favoriete knaagobject binnenshuis is meestal de rieten lectuurmand.
De kwast van het gordijn vindt hij ook prachtig.
Op mijn 'NEE' reageert hij soms, maar soms ook niet.
Alle begin is moeilijk.
We zijn nu hard aan het oefenen met 'hier' en 'zit' en dat gaat al heel aardig.
Zijn nogal saaie menu breidt hij zelf uit met gras, wormen, slakken en wat zijn pad maar kruist.
Nee, kieskeurig kan ik hem niet noemen, de eerste hier in huis ;-)
Op dit moment slaapt bolletje wol, af en toe behoorlijk dromend.
't Is intensief, maar erg leuk!

Enne...je begrijpt...aan reageren op blogs kom ik even niet toe ;-)

Boris begint te wennen

Het liefst ligt hij heel de dag bij je, zelfs nu ik zit te typen.
Wat 'n lief en aanhankelijk beestje is onze Boris!
Gisteren hebben we hem opgehaald en gelukkig heeft hij niet overgegeven in de auto.
Eerst kroop hij half onder de bank, maar al gauw werd hij vrijer.
Uitlaten is nog een heel gedoe, hij vindt de riem helemaal niks.
Steeds staat hij stil en krabt met zijn pootje tegen zijn halsband.
Hij heeft al een paar plasjes gedaan in het gras en kreeg daarvoor natuurlijk een hondensnoepje.
Maar ook in huis heeft hij al wat vuil achtergelaten, dat hoort erbij.
Gisteravond, toen we naar bed gingen heeft hij zo'n 20 minuten behoorlijk hard gekeft en gejankt.
Maar van lieverlee werd het toch stil en hoorden we hem weer om 6:15 uur.
We hebben de radio zachtjes aangelaten bij de bench, dan had hij in elk geval het idee niet alleen te zijn.
Verder speelt hij al met de flos touw, met een oud sloop en met een knuffelhond.
Hij wil steeds op de bank springen, maar dat kan hij natuurlijk nog niet.
Hij viel vanmorgen achterover, dat was wel zielig.
Het is best lastig om dat af te leren.
Vanochtend was 't zo schattig toen ik beneden kwam: hij ging op zijn rug liggen en wilde dat ik 'm aaide op zijn buikje en hij likte in mijn gezicht, zo blij was hij.
't Is echt genieten.

Groetjes, Wil!

Borstjes enzo

De witte, ooit blank eiken -en later koloniaal bruine- tafel heeft al veel gesprekken aangehoord.
Want dagelijks zitten we 's avonds gevieren achter onze borden heel wat te kletsen.
Met af en toe -eigenlijk heel vaak- een aansporing om je lepel te vullen en vervolgens deze naar de mond te bewegen.
Zo pogen mannetje en ik de kindermagen met iets gezonds te vullen.
Gezellige gesprekken wisselen zich nog vaker af met gekibbel, geintjes, opmerkingen en slappe lachjes.
Dat laatste vooràl als we willen eindigen met bijbellezen, dagboekje en danken.
Dan moet alles uit de kast gehaald worden, willen de dames kunnen stoppen met schateren.
Van de week vlogen de op- en aanmerkingen over en weer, alsof er 3 moeders in huis zijn in plaats van 1.
Zo werd jongste moederlijk vermaand door mijn oudste ondeugd.
En ach, soms is een extra berisping wel handig, maar deze keer schoot het bij mij in het verkeerde keelgat.
Gelukkig was het de hap niet.
Ik zei: "Hè, stop daar is mee, je bent haar moeder niet hoor!"
"Nee-hee" deed troelaatje nog even een extra duit in het zakje, "je hebt nog niet eens bòrstjes!"
We lagen zo'n beetje dubbel.
"Enne...ook geen haartjes hier en hier" en ze wees demonstratief naar haar oksels en ergens ter hoogte van haar bovenbenen ;-) Lol.
Ze weet 't wel hoor, dekselse aap!
En oudste moest vreselijk lachen.
Ik ben toevallig net met een extra stukje voorlichting bezig. En laat 't daar net over gaan, ha, ha!
Extra? Ja.
Ik dàcht namelijk dat ze wel het een en ander wist, maar ja, hoe toets je dat ongemerkt ;-)
Dus, ook met het oog op de SeVo-lessen die ze gaan krijgen, dacht ik: toch nog maar eens uitgebreid en goed voorlichten.
Ze vindt het echt leuk.
Vraagt er 's avonds zelf naar: "Mam, lees je nog een stukje er uit voor?"
En dat doe ik, luister naar haar vragen (weinig) en stel soms zelf een vraag.
Ze vindt het helemaal interessant.
En dat met een 'verouderd' maar heel goed boekje (vind ik zelf) van Alie Hoek- van Kooten ("Tiener op weg")
Jongste mag nog even wachten,
die mag nog even kletsen over borstjes en haartjes, ha, ha, 't gaat hard zat.

Verliefd

Zaterdag reden we weer richting Wassenaar.

En dat is geen straf, want vooral het laatste stuk keken we onze ogen uit.

Wat een villa's, wat een tuinen en oprijlanen.

Om van te zwijmelen!

Doel van onze tocht was natuurlijk onze Boris.

Hoe groot zou hij nu al zijn?

Zou hij al wat ondernemen?

Nou, kijk zelf maar, hij was zeker gegroeid!

Hij weegt nu ongeveer 1800 gram.

En ondeugend dat hij is!

Happen in onze handen en kleding.

Het was best even wennen voor de meiden.

Oudste hield 'm wat op afstand, die vindt de tandjes een beetje eng.

Jongste, onze kroeldoos, had Boris gelijk op schoot.

En dan kun je gelijk zien dat hij al aardig groot is geworden.

Dat 'bijten' (hij bijt natuurlijk niet echt) moeten we hem snel afleren.

Maar dat komt vanzelf wel als hij bij ons komt...nog 3 weekjes....(23 september).

Ciao! Wil