Al een hele lange tijd.
En het deurtje bleef maar dicht.
Want als je zuiniger wilt zijn, moet je wat veranderen.
Mijn goede voornemens heb ik ten uitvoer gebracht en aan het einde van de
lange winter, kocht ik een droogrek voor binnen.
Zo kon ik dus alle wasjes ophangen, ook op een regendag.
En de droger bleef dicht.
En elke keer als ik mijn wasje van het droogrek haalde,
glimlachte ik...pìng!
€2,50 per was.
Kàssa :-)
Tot vandaag.
De aanloop naar -dit keer- Italië, begint hier altijd met een soort van grote schoonmaak.
Zo ook de bedden.
Die moeten er nog 1 keer aan geloven.
En bij gebrek aan rek, teveel aan regen en te weinig aan tijd,
ging het drogerdeurtje òpen.
HUH?
Er zit notabene nog een donkere was in!!
Hoe lang heeft die erin gezeten?
Wintersjalen en handschoenen...'LIS!, kom nou eens kijken, die was je toch kwijt?'
Opgetogen toonde ik haar d'r verloren gewaande trainingsbroek.
Waar ik dus onnodig over had gemopperd *schaam*.
En -yes!- de spijkerjas èn bodywarmer die nergens te vinden was!
Hoe dom èn blij kan een mens wezen!
