De witte was hangt te wapperen in de aarzelend doorkomende zon.
En het lijkt wel of de winter mijn knijpervoorraad verorberd heeft.
Bij elke was, die ik diepsnuivend ophang -want ik kan weer wasverzachter gebruiken- denk ik:
"Weer een paar euro bespaard op de wasdroger."
En wat geeft de zon ons een hoop energie!
Jammer dat we met z'n allen niet meer gebruik maken van wat ons 'gratis' aangeboden wordt!
Als we optimaal gebruik zouden maken van zonne-energie kunnen alle kerncentrales wel sluiten.
Op naar de zonnepanelen! ;-)
Trouwens over besparen gesproken.
Ik heb van die rolgordijnen met zo'n kasteelrand aan de onderkant.
Oké, ik geef toe, niet helemaal hipperdepip meer -want vouwgordijnen zijn natuurlijk in- maar ze zijn gewoon nog goed.
Alleen zò verkleurd.
'k Heb de kasteelrand eraf geknipt.
Met ossegalzeep gewassen.
Vervolgens 1 meter verkleurde stof ertussen uit geknipt en de rand opnieuw erop gelijmd met textiellijm.
Even een nieuw likje verf aan de ronde stok en knoppen, et volià, zo goed al nieuw.
Gistermiddag kwam juf van oudste op ouderbezoek en we zaten natuurlijk lekker in de tuin!
Fijn als het dan ook nog eens super gaat met haar en
dat ze wel een klas vol Vlinders zou willen hebben.
Dat ze sociaal is tegen iedereen, altijd vrolijk, zelfverzekerd, heel betrokken en creatief is in denken en doen.
En wat genoot
en groeide ze toen ik het haar -
vol moedertrots- vertelde.
Oké, eerlijk is eerlijk, ze hàd ook een leerpuntje -en ik wist het-: ze werkt te snel.
Wil zò graag daarna iets 'leuks' doen.
(Herkenning van mezelf vroeger).
Maar ach, waar pràten we over.
BEN GEWOON TROTS.
Heerlijk wijfie.
Heb haar even goed geknuffeld, dat had ze wel verdiend.
En ik duim ervoor dat ze dit vast blijft houden!
En de was wappert gestaag in de volle warmte van de doorgekomen zon.
Groetjes!!